निर्णयविधान
निर्णयविधान म्हणजे असे विधान किंवा सूत्रीकरण, ज्याद्वारे व्यक्तीच्या संवेदनात्मक अनुभवाचे सामान्यीकरण केले जाते आणि त्याला अमूर्त अर्थ दिला जातो. हे एक शाब्दिक रूप आहे, ज्यात अमूर्त संकल्पना आणि कल्पना व्यक्त करण्यासाठी ध्वनिरूप प्रतीकांचा वापर केला जातो.
सभोवतालच्या जगाचे आकलन आणि संवेदनात्मक अनुभव यांवर प्रक्रिया केल्यामुळे व्यक्तींमध्ये निर्णयविधाने तयार होतात. व्यक्तीच्या कृतींचे नियोजन आणि नियमन करण्यात ती महत्त्वाची भूमिका बजावतात. आकलन आणि अनुभव यांच्या आधारे विकसित होऊ शकणाऱ्या शाब्दिक संज्ञा आणि सामान्य संकल्पनांच्या आधारे निर्णयविधाने तयार केली जातात. सामान्य संकल्पना आणि निर्णयविधाने वापरून व्यक्ती अनुमान काढण्यासारख्या अधिक जटिल बोधात्मक प्रक्रिया करू शकते.
निर्णयविधान औपचारिक आणि अमूर्त तादात्म्याच्या तत्त्वावर आधारित असते आणि ते अनुभवाधारित विचारसरणीचे वैशिष्ट्य आहे. त्यामुळे व्यक्तीला विशिष्ट संवेदनात्मक माहितीपासून अमूर्तीकरण करून अधिक अमूर्त संकल्पना आणि कल्पनांवर विचार करता येतो. जगाचे ज्ञान मिळवण्यात निर्णयविधाने महत्त्वाची भूमिका बजावतात आणि ती वैज्ञानिक व तार्किक विचारसरणीचा प्रमुख घटक आहेत.