ਅਮੂਰਤੀਕਰਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂਲ ਲਾਤੀਨੀ ਸ਼ਬਦ "abstrahere" (ਵੱਖ ਕਰਨਾ) ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਰਗਰਮੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪੱਖ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਧੇਰੇ ਡੂੰਘੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਲਈ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਖਾਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਤੱਤਾਂ ਜਾਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਸੁਤੰਤਰ ਇਕਾਈਆਂ ਵਜੋਂ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਮੂਰਤੀਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਪੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।

ਅਮੂਰਤੀਕਰਨ ਸਧਾਰਨੀਕਰਨਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਮੂਰਤੀਕਰਨ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਰੂਪਕ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾ-ਵਸਤੂਗਤ।

ਰੂਪਕ ਅਮੂਰਤੀਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਜਾਂ ਪੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਖ਼ੁਦ ਵਸਤੂਆਂ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਮਾਨਸਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਵਸਤੂ ਦੇ ਜਿਆਮਿਤੀ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਕੇ ਦੇਖਣਾ ਰੂਪਕ ਅਮੂਰਤੀਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਕਾਰ ਖ਼ੁਦ ਵਸਤੂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਰੂਪਕ ਅਮੂਰਤੀਕਰਨ ਕਈ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਤੇ ਵਰਗੀਕਰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸ਼ਾ-ਵਸਤੂਗਤ ਅਮੂਰਤੀਕਰਨ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਪੇਖ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ ਵਜੋਂ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਮੂਰਤੀਕਰਨ ਦੀ ਇਹ ਕਿਸਮ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤੰਤਰ ਇਕਾਈਆਂ ਵਜੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਅਮੂਰਤੀਕਰਨ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੇ ਸਮਝ ਨੂੰ ਸਰਲ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਸਮਝਣ ਲਈ ਸੰਕਲਪਾਂ ਤੇ ਮਾਡਲਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਹਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।