ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ
ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਕਾਸ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਤੀਜੇ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਮਰੀਕੀ ਖੋਜਕਰਤਾ ਡੇਵਿਡ ਮੈਕਕਲੈਲੈਂਡ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਦੇ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਬਚਪਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਬਣਦੀ ਅਤੇ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਸਫਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਪੁਨਰਬਲਨ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਮਾਪੇ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੁਨਰਬਲਨ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਅਸਫਲਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਉੱਚ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਕਰੀਅਰ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਉੱਚ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ, ਸਿੱਖਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੁਨਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਵੱਲ ਵਧੇਰੇ ਰੁਝਾਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੈਨਰੀ ਮਰੇ ਦਾ ਥੀਮੈਟਿਕ ਐਪਰਸੈਪਸ਼ਨ ਟੈਸਟ (TAT), ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਾਇੰਜ਼ ਹੇਕਹਾਊਜ਼ਨ ਨੇ ਹੋਰ ਸੁਧਾਰਿਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।