ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਇੱਕ ਜਟਿਲ ਮਾਨਸਿਕ ਅਵਸਥਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀ ਕਮੀ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਦੂਰੀ ਅਤੇ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਤੇ ਬਾਹਰੀ ਉਤੇਜਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਮ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਪ੍ਰਤੀ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਅਵਸਥਾ ਨਾਲ ਅਕਸਰ ਬੇਕਾਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਬੇਵੱਸ ਹੋਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ, ਤਣਾਅ, ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖਣ ਜਾਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਰੋਗਾਤਮਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਸਮੇਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਕਾਂ ਕਰਕੇ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਉੱਤੇ ਗੰਭੀਰ ਅਸਰ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੇ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਡਾਕਟਰੀ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ, ਦੋਵਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।