ਨਿਕੋਲਾਈ ਅਲੈਕਸਾਂਦਰੋਵਿਚ ਬਰਨਸ਼ਟਾਈਨ
ਨਿਕੋਲਾਈ ਅਲੈਕਸਾਂਦਰੋਵਿਚ ਬਰਨਸ਼ਟਾਈਨ (1896–1966) ਇੱਕ ਉੱਘੇ ਸੋਵੀਅਤ ਮਨੋ-ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਹਿਲਜੁਲ ਦੇ ਸਰੀਰ-ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਗਤੀ-ਸਬੰਧੀ ਹੁਨਰਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੀ ਸਰਗਰਮੀ ਦੇ ਸਰੀਰ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਗਤੀ-ਸਬੰਧੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਹਿਲਜੁਲ ਦੇ ਤਾਲਮੇਲ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣੀ।
ਐੱਨ. ਬਰਨਸ਼ਟਾਈਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ “ਗਤੀ-ਸਬੰਧੀ ਕਾਰਜ” ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗਤੀ-ਸਬੰਧੀ ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਹਿਲਜੁਲ ਜੀਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੌਜੂਦ ਖ਼ਾਸ ਕਾਰਜਾਂ ਅਤੇ ਟੀਚਿਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਗਤੀ-ਸਬੰਧੀ ਹੁਨਰਾਂ ਨੂੰ ਮੌਜੂਦਾ ਕਾਰਜ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਿਲਜੁਲ ਦੇ ਤਾਲਮੇਲ ਅਤੇ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹਿਲਜੁਲ ਦੇ ਤਾਲਮੇਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਮਸਲੇ, ਰੋਗ-ਸਬੰਧੀ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ, ਸੱਟਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਵਸੇਬੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਬਰਨਸ਼ਟਾਈਨ ਨੇ ਹਿਲਜੁਲ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਈਕਲੋਗ੍ਰਾਫ਼ੀ।