ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮਨੋਚਿਕਿਤਸਾ ਵਿੱਚ ਸੰਗਤਤਾ ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਵਸਥਾ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੰਗਤਤਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿਨਾਂ ਦਿਖਾਵੇ, ਨਕਾਬ ਜਾਂ ਤੋੜ-ਮਰੋੜ ਦੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਮਹਿਸੂਸ ਅਤੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਸੰਗਤਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ, ਇਸ਼ਾਰੇ, ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਹਰਕਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਜੇ ਉਹ ਉਦਾਸੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਉਦਾਸੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਹਾਰ ਦੇ ਢੰਗ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।