ਬਾਹਰਮੁਖਤਾ
ਬਾਹਰਮੁਖਤਾ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Extraversion) ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਾਹਰਮੁਖੀ ਲੋਕ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਊਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਮਿਲਣਸਾਰ, ਊਰਜਾਵਾਨ, ਸਰਗਰਮ ਅਤੇ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰਮੁਖੀ ਲੋਕ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਹਿਜ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਦੋਸਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣਨ ਵਿੱਚ ਸਹਿਜ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੋਖਮ ਲੈਣ ਅਤੇ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਕਰਨ ਵੱਲ ਵੀ ਝੁਕਾਅ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਰਗਰਮੀ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਰੁਚੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰਮੁਖਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਬਾਹਰੀ ਉਤੇਜਨਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਬਾਹਰਮੁਖੀ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਨਵੇਂ ਅਨੁਭਵ ਲੱਭਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਵਧੇਰੇ ਸਿੱਧੇ ਅਤੇ ਭਾਵਪੂਰਨ ਹੋਣ ਵੱਲ ਵੀ ਝੁਕਾਅ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।