ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਜਾਓ
ਅੰਤਰ-ਅਰੋਪਣ
ਅੰਤਰ-ਅਰੋਪਣ ਇੱਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਮੁੱਲਾਂ, ਵਿਹਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਇਹ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ ਆਪਣੇ “ਸਵੈ” ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਬਦਲਣ ਦੇ ਢੰਗ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅੰਤਰ-ਅਰੋਪਣ ਅਕਸਰ ਸਵੈ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਸਮਾਜਿਕ ਮਾਹੌਲ ਅਨੁਸਾਰ ਢਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਮਿਆਰਾਂ ਤੇ ਉਮੀਦਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਆਪਣੇ ਵਿਹਾਰ ਨੂੰ ਸੋਧ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਬਣਤਰਾਂ ਜਾਂ ਮੁੱਲ ਨਿੱਜੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਅਤੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਅੰਦਰੂਨੀ ਟਕਰਾਅ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਤਣਾਅ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।