ਮੈਕਿਆਵੇਲੀਅਨਵਾਦ
ਮੈਕਿਆਵੇਲੀਅਨਵਾਦ ਇੱਕ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਸਿੰਡਰੋਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ:
-
ਵਿਸ਼ਵਾਸ (ਰਵੱਈਏ): ਮੈਕਿਆਵੇਲੀਅਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਿਆਂ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਦੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵਰਤਣੀਆਂ ਵੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਆਪਣੇ ਟੀਚੇ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਰੀਕੇ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
-
ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਦੇ ਹੁਨਰ: ਮੈਕਿਆਵੇਲੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਦੇ ਖ਼ਾਸ ਹੁਨਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਇਲ ਕਰਨਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨੋਰਥਾਂ ਅਤੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਅਤੇ ਇਸ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿੱਤ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਮੈਕਿਆਵੇਲੀਅਨਵਾਦ ਦਾ ਨਾਮ ਇਤਾਲਵੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਿਧਾਂਤਕਾਰ ਨਿਕੋਲੋ ਮੈਕਿਆਵੇਲੀ ਤੋਂ ਪਿਆ ਹੈ, ਜੋ “ਦ ਪ੍ਰਿੰਸ” ਨਾਮਕ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਲੇਖਕ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਅਤੇ ਸੱਤਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। “ਮੈਕਿਆਵੇਲੀਅਨਵਾਦ” ਸ਼ਬਦ ਆਧੁਨਿਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਦੇ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਲੱਛਣਾਂ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੈਕਿਆਵੇਲੀਅਨਵਾਦ ਦੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਰਣਨੀਤਕ ਸੋਚ ਵੱਲ ਵਧੇਰੇ ਝੁਕਾਅ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਸੁਆਰਥੀ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੇ ਲੋੜਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਹਮਦਰਦੀ ਦੀ ਘਾਟ ਵੀ ਦਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮੈਕਿਆਵੇਲੀਅਨਵਾਦ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਜਾਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਗੁਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਅਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।