kwenye kamusi

Sindromu ya Bálint

Sindromu ya Bálint ni mkusanyiko wa dalili zinazohusu utendaji wa ubongo na uwezo wa kiakili, unaojitokeza maeneo fulani ya ubongo yanapoharibika, kwa kawaida katika gamba la ubongo kwenye eneo la utosi na eneo la mpakani kati ya utosi na kisogo. Sindromu hii imepewa jina la daktari wa magonjwa ya mfumo wa neva kutoka Hungaria, Rezső Bálint, aliyeieleza kwa mara ya kwanza mwanzoni mwa karne ya 20.

Sindromu ya Bálint inajumuisha dalili kadhaa bainifu:

  1. Kushindwa kuelekeza macho kwa hiari (ocular apraxia): Hii ni hitilafu ya uwezo wa kusogeza macho kwa hiari. Wagonjwa wenye sindromu hii wanaweza kupata ugumu wa kuhamisha mtazamo kutoka kitu kimoja hadi kingine au kukazia macho sehemu fulani.

  2. Hitilafu ya uratibu kati ya kuona na kusogea (optic ataxia): Kama ilivyo katika kushindwa kuelekeza macho kwa hiari, hii ni hitilafu ya stadi za mwendo zinazohusiana na taarifa za kuona. Wagonjwa wanaweza kupata ugumu wa kufanya miondoko kwa usahihi, kwa mfano, kuchukua kitu wanachokitazama.

  3. Kushindwa kutambua vitu vingi kwa wakati mmoja (simultagnosia): Hii ni hali ambayo mgonjwa hawezi kutambua kwa wakati mmoja vitu kadhaa vilivyo katika eneo analoweza kuona. Anaweza kuona kila kitu peke yake, lakini hawezi kuviunganisha katika picha moja ya jumla.

Sindromu ya Bálint kwa kawaida hutokea kutokana na uharibifu katika sehemu za nyuma za ubongo zinazodhibiti kuona na miondoko ya mwili. Sindromu hii inaweza kusababishwa na kiharusi, uvimbe wa ubongo au magonjwa mengine ya mfumo wa neva.