Hulka (temperament) ni dhana inayoeleza sifa binafsi za haiba zinazoathiri tabia, miitikio na uwezo wa mtu wa kuzoea hali mbalimbali. Kihistoria, dhana hii iliendelezwa na Hippocrates kwa msingi wa dhana ya majimaji ya mwili, iliyohusisha vipengele vinne vya msingi, yaani ardhi, maji, hewa na moto, na sifa mbalimbali za haiba.

Kulingana na dhana ya majimaji ya mwili, aina nne kuu za hulka zinahusiana na vipengele hivi:

  1. Hulka ya koleriki (choleric) ilihusishwa na moto na ilielezwa kuwa yenye uchangamfu, hisia kali na nguvu. Watu wenye hulka ya koleriki walichukuliwa kuwa wenye malengo makubwa zaidi na wenye hasira za haraka.

  2. Hulka ya sanguini (sanguine) ilihusishwa na hewa na ilielezwa kuwa yenye furaha, inayopenda kuchangamana na watu na yenye mtazamo wa matumaini. Watu wenye hulka ya sanguini walichukuliwa kuwa na ujuzi mkubwa wa kuhusiana na watu.

  3. Hulka ya melankoli (melancholic) ilihusishwa na ardhi na ilielezwa kuwa inayopendelea utulivu, yenye kupenda kuwaza mambo ya kufikirika na yenye hisia nyeti. Watu wenye hulka ya melankoli walichukuliwa kuwa na mwelekeo mkubwa zaidi wa kuwa na wasiwasi.

  4. Hulka ya flegmatiki (phlegmatic) ilihusishwa na maji na ilielezwa kuwa tulivu, yenye uwiano wa hisia na yenye kufikiri kwa makini. Watu wenye hulka ya flegmatiki walichukuliwa kuwa wastahimilivu zaidi na wasiotetereka kwa urahisi.

Ikumbukwe kwamba mitazamo ya sasa kuhusu hulka inajumuisha mifumo changamano zaidi yenye vipengele vingi, na dhana ya Hippocrates ya majimaji ya mwili haichukuliwi tena kuwa na msingi wa kisayansi. Hata hivyo, dhana ya hulka bado inatumika katika saikolojia kueleza tofauti za mtu binafsi katika tabia na miitikio ya haiba.