குரலிழப்பு (Aphonia) என்பது குரலை முழுமையாக இழக்கும் நிலையைக் குறிக்கிறது. இந்நிலையில் ஒருவரால் குரல் உருவாக்கும் உறுப்புகளின் உதவியுடன் ஒலிகளை எழுப்ப முடியாது. குரல் உருவாக்கும் உறுப்புகளின் கட்டமைப்புகளில் ஏற்படும் சேதங்கள் போன்ற உடல்சார் காரணங்களாலும், உளவியல் அடிப்படையிலான பிரச்சினைகள் உள்ளிட்ட செயல்பாட்டுச் சிக்கல்களாலும் (நரம்பியல் உளவியல் சார்ந்தவை) இது ஏற்படலாம். குரலிழப்பின் வகைகள் அவற்றின் காரணங்களைப் பொறுத்து வேறுபடுகின்றன. தொண்டையில் ஏற்படும் அழற்சி, ஒவ்வாமை, ஹார்மோன் மாற்றங்கள், நரம்பியல் நோய்கள், மன அழுத்தம், தொழில் காரணமாகக் குரலை அளவுக்கு அதிகமாகப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய நிலைகள் இவற்றில் அடங்கலாம்.

எனவே, எடுத்துக்காட்டாக, குரல்வளையில் திடீரென ஏற்படும் அழற்சியால் குரலிழப்பு தற்காலிகமாக ஏற்படலாம். அல்லது பாதகமான காரணிகளின் நீண்டகாலத் தாக்கத்தாலும் சிகிச்சை அளிக்கப்படாத நோய்களாலும் அது நாள்பட்ட நிலையாக மாறலாம். குரலிழப்பைக் கண்டறிவதும் அதற்குச் சிகிச்சை அளிப்பதும் அதன் அடிப்படைக் காரணத்தைக் கண்டறிந்து நீக்குவதைச் சார்ந்துள்ளன. இதற்கு மருத்துவ முறைகள், குரல் மருத்துவ முறைகள் (phoniatric methods), உளவியல் முறைகள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறை தேவைப்படலாம்.