அகராதிக்குச் செல்

இணைவுக் கொள்கை, இணைவு உளவியல்

இணைவுக் கொள்கையும் இணைவு உளவியலும் (Associationism, Associative psychology) மன நிகழ்வுகளையும் நனவின் செயல்பாட்டையும் விளக்குவதில், மனதில் தொடர்புகள் உருவாகும் செயல்முறைகளுக்கு முக்கியப் பங்கு அளித்த உளவியல் கருத்தாக்கங்கள் ஆகும். இந்தக் கருத்தாக்கங்கள் 19-ஆம் நூற்றாண்டிலும் 20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலும் பரவலாக இருந்தன. இவற்றில் பல அணுகுமுறைகள் அடங்கியிருந்தன:

  1. ஆங்கிலத் தத்துவத்தில் இணைவுக் கொள்கை: இணைவுக் கொள்கையின் இந்த அம்சம் ஜான் லாக், டேவிட் ஹியூம் போன்ற தத்துவ அறிஞர்களுடன் தொடர்புடையது. கருத்துகளுக்கும் புலனுணர்வுகளுக்கும் இடையிலான தொடர்புகள் வழியாக நாம் எவ்வாறு அறிவைப் பெறுகிறோம் என்பது குறித்த கருத்துகளை அவர்கள் உருவாக்கினர்.

  2. ஜெர்மனியில் இணைவு உளவியல்: இணைவு உளவியல் வில்ஹெல்ம் வுண்ட் மற்றும் அவரது சிந்தனைப் பள்ளியைச் சேர்ந்தவர்கள் போன்ற ஆய்வாளர்களுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது. நனவின் கூறுகளுக்கு இடையிலான தொடர்புகளை ஆராய்வதன் மூலம் மனச் செயல்முறைகளைப் பகுப்பாய்வு செய்ய முடியும் என்று அவர்கள் கருதினர்.

  3. மனநல மருத்துவத்தில் இணைவுக் கொள்கை: மனநல மருத்துவத் துறையில், இணைவுக் கொள்கை மனநலக் கோளாறுகள் குறித்த ஆய்வுகளுடனும் எண்ணங்களுக்கும் அறிகுறிகளுக்கும் இடையிலான தொடர்புகள் குறித்த ஆய்வுகளுடனும் தொடர்புடையது.

ஒட்டுமொத்தமாக, இணைவுக் கொள்கையும் இணைவு உளவியலும் மனச் செயல்முறைகளில் எண்ணங்கள், புலனுணர்வுகள் மற்றும் கருத்துகளுக்கு இடையிலான இணைவுகள் மற்றும் தொடர்புகளின் பங்கை வலியுறுத்தின. இருப்பினும், மனித மனத்தின் சிக்கலான தன்மையைப் புரிந்துகொள்வதில் மிக எளிமைப்படுத்தப்பட்ட, இயந்திரத்தைப் போல மனம் செயல்படுவதாகக் கருதும் அணுகுமுறையைக் கொண்டிருந்ததால் இந்தக் கருத்தாக்கங்கள் விமர்சிக்கப்பட்டன.