Soyutlama
Latince “abstrahere” (ayırmak) sözcüğünden gelen soyutlama, insanın zihinsel faaliyetlerinin önemli bir yönüdür. Bu süreç; nesnelerin çeşitli yönlerini, özelliklerini, ögelerini veya durumlarını daha derinlemesine analiz etmek amacıyla ayırt etmeyi ve bağımsız varlıklara dönüştürmeyi sağlar. Soyutlama yetisi, kişinin belirli yönlere odaklanmasını sağlar; bu, problem çözmede büyük önem taşır ve dikkat süreciyle ilişkilidir.
Soyutlama, genellemelerin oluşturulmasında ve kavramların geliştirilmesinde önemli bir rol oynar. İki temel soyutlama türü vardır: biçimsel ve içeriksel.
Biçimsel soyutlama, nesnelerden bağımsız olarak var olmayan ve yalnızca zihinsel alanda var olabilen özelliklerin veya yönlerin ayırt edilmesidir. Nesnenin kendisi dışında var olmayan geometrik biçiminin ayırt edilmesi, biçimsel soyutlamaya örnek olarak verilebilir. Biçimsel soyutlama, birçok nesnenin ortak özelliklerini belirlemeyi ve bunları daha sonra karşılaştırma ve sınıflandırma amacıyla kullanmayı sağlar.
İçeriksel soyutlama, nesnelerin görece bağımsız olan ve ayrı varlıklar olarak ele alınabilen yönlerini ayırt eder. Bu soyutlama türü, nesnelerin belirli özelliklerinin bağımsız varlıklar olarak ayırt edilmesi sürecini yansıtır.
Soyutlama, kişinin karmaşık nesne ve süreçleri analiz etmesini ve anlamasını kolaylaştırır; ayrıca çevresindeki dünyayı daha derinlemesine kavramasına yardımcı olan kavram ve modellerin oluşumuna katkıda bulunur.