Özgecilik, kişinin başkalarının yararını gözeterek hareket ettiği bir sosyal davranış biçimidir. Karşılık beklemeden başkalarına özen gösterme, şefkat duyma ve yardım etmeye hazır olma hâlidir. Özgecilik; yakınlara yardım etme, gönüllü çalışma, hayırseverlik ve acil durumlarda tanımadığı kişilere yardım etme gibi çeşitli durum ve biçimlerde ortaya çıkabilir. Özgeci davranış; kişisel inançlar, dinî değerler, duygusal dürtüler ve sosyal normlar dâhil olmak üzere çeşitli etkenlerden kaynaklanabilir.

Özgeciliğin, yardım eden kişinin hiçbir yarar elde etmemesi anlamına gelmediğini belirtmek önemlidir. Kişi, iyi bir davranışta bulunduğu için memnuniyet, gurur veya manevi tatmin hissedebilir. Bununla birlikte, özgeciliğin temel özelliği başkalarının çıkarlarına kendi çıkarlarından daha fazla öncelik vermektir.