Narsisizm, kişinin kendisine yönelmesi ve kendi bedenine aşırı ilgi duymasıdır. Sigmund Freud’un kuramına göre narsisizm, kişiliğin normal gelişiminin bir parçasıdır. “Birincil narsisizm” olarak adlandırılan gelişimin ilk evresinde çocuk, kendi ihtiyaçlarını karşılamaya ve kendisine odaklanır. Ancak normal gelişim sürecinde bu yönelim zamanla aşılır ve kişi başkalarını sevme ve önemseme yetisi kazanır.

Narsisistik kişilik bozukluklarında narsisizm, kişiliğin baskın bir yönü hâline gelebilir. Belirgin narsisizmi olan kişilerde aşırı öz saygı, kendini beğenmişlik ve başkalarıyla empati kurma becerisinde düşüklük görülebilir. Bu kişiler sürekli olarak başkalarının ilgisini ve onayını arayabilir, kendilerine özel davranılmasını bekleyebilir.

“Narsisizm” terimi, çağdaş psikoloji ve psikiyatride belirli kişilik özelliklerini ve kişilik bozukluklarını tanımlamak için de kullanılır. Bunlar arasında belirgin narsisizm ve empati eksikliğiyle karakterize edilen narsisistik kişilik bozukluğu (NKB) yer alır.