Yansıtma, çeşitli yönleri içeren psikolojik bir mekanizmadır:

  1. Savunma mekanizması olarak yansıtma: Yansıtmanın bu yönü, kişinin kabul edilemez veya istenmeyen düşüncelerini, duygularını, arzularını ya da kişilik özelliklerini bilinçsizce başka insanlara atfetmesiyle ilgilidir. Örneğin bir kişi, birine karşı saldırganlık veya kıskançlık hissediyor ancak bu duygularının farkında değilse bunları o kişiye yansıtabilir ve onu saldırgan ya da kıskanç biri olarak görebilir.

  2. Başkalarını kendi filtreleri üzerinden anlama biçimi olarak yansıtma: Yansıtmanın bu yönü, diğer insanların davranışlarını ve güdülerini kendi kişilik özelliklerimiz, ihtiyaçlarımız ve güdülerimiz açısından algılayıp anlamamızdır. Örneğin rekabetçiliği yüksek bir kişi, gerçek güdüleri böyle olmasa bile çevresindeki herkesin kendisiyle rekabet ettiğini varsayabilir.

  3. Psikolojik değerlendirme yöntemi olarak yansıtma: Psikolojide projektif teknikler, değerlendirilen kişinin kişiliğini incelemek için yansıtma ilkesinden yararlanır. Bu tekniklerde, değerlendirilen kişinin etkin biçimde yorumlamasını gerektiren belirsiz veya net olmayan uyaranlar sunulur. Bu teknikler; resimlere dayalı öyküler, sözcük çağrışımları veya olay örgüsü betimlemeleri içerebilir. Bu görevlere verilen yanıtların analizi, değerlendirilen kişinin kişilik özellikleri, güdüleri ve duygusal durumları hakkında çıkarım yapılmasını sağlar.